Wat focus je kan brengen

Ieder jaar kies ik een thema. Een richting. Dit jaar koos ik voor focus. Zonder enig idee waar dit me zou brengen.

Mijn tweede boek.
Workshops en lezingen.
Mijn baan als VA.

Terwijl het jaar zich begon te ontvouwen viel dit alles één voor één weg.
Er ontstond ruimte.
Maar voor wat? Geen idee.

Mijn baan was leuk en ik had het naar mijn zin.
Toch nam ik ontslag en werk ik vanaf september voor mezelf.
En dat allemaal dankzij focus.
En eigenlijk voor het eerst zonder doel of lijstjes.

Vermoeiend nu ik steeds meer besef wat ik de afgelopen jaren allemaal “moest” van mezelf. Toch heeft het me dit leven gebracht, dat wat ik zo graag wilde.
Werken vanuit huis. Meer vrijheid. Meer ruimte en tijd.
Energie overhebben. Een opgeruimder huis. Een opgeruimder hoofd.
Samenzijn met de mensen waar ik me goed bij voel.
Samenwerken met de mensen waar ik me goed bij voel.
Was het makkelijk? Ging het vanzelf? Niet echt.

Toch wist ik al die tijd dat ik op de goede weg zat. Hoe moeilijk ik het ook vond om te kiezen.
Hoeveel buikpijn en energie het me ook heeft gekost.

Mijn boek waar ik me niet goed bij voelde is voorbij.
Mijn oude blog. Mijn baan. De workshops en lezingen.
Het stof is aan het neerdalen.

Geen overvolle agenda met talloze projecten, allerlei afspraken en plannen.
Geen grootse doelen of wensen. Alles is er al en dat maakt me blij.
Mijn eigen tijd. Mijn eigen uren. Ik werk minder. Heb sinds kort ook echt weekend.

Ik hoef niet meer zo nodig iets op te bouwen.
Te bloggen of drie keer per week iets op Facebook te posten omdat het zo hoort. Ik had er maandenlang geen behoefte aan om iets te delen. Ik wist zelf niet zo goed wat en hoe. Schrijven pakte ik gelukkig weer op. In mijn dagboek. Dat wel.

Als ik terugkijk naar het afgelopen jaar dan kan ik bijna niet geloven wat er allemaal is veranderd. Wat heeft me nu eigenlijk tot hier gebracht?

Visualisatie
Vorig jaar november was ik te gast tijdens het Live your Purpose Event van The New Business Women. Ik mocht daar spreken. Ik had twee weken non-stop iedere dag gewerkt. Was van hot naar her gerend en als resultaat was ik zo ongelofelijk moe dat ik bijna niet op mijn benen kon staan. Ik maakte me enorme zorgen of ik het wel zou redden en of mijn verhaal wel over zou komen. Vanuit die moeheid gingen we een meditatie in en wat er daarna gebeurde heeft o.a. tot hier geleid, daar ben ik van overtuigd.

Het was een meditatie waarbij je naar bed ging in je eigen huis en vijf jaar later wakker werd. Waar was je, met wie en hoe zag je leven eruit? Waar ging je naartoe om te werken en wat voor werk deed je? Wat zijn de dingen die je doet voor je plezier? En wat ik zag was voor mij zo’n enorme bevestiging en het gaf me zo’n enorm overvloedig en gelukkig gevoel.

Vijf jaar later werd ik wakker in mijn eigen bed, was me bewust van het feit dat Mark er ook was. Toen ik opstond zag ik in de kamer waar nu alle was droogt een babykamer met een klein babytje. Dit vervulde me met liefde. Toen ik de dag wilde starten en naar mijn werk wilde gaan merkte ik dat ik niet ergens naartoe ging maar weer terug naar boven liep, naar mijn werkkamer en dat ik voor mezelf werkte. Dat gaf me ook zo’n enorm goed gevoel. Alles viel op zijn plek. Ik voelde dat ik op afstand met veel mensen samen werkte. Online. En dat ik zelf ook online trainingen gaf. Voor mijn plezier ging ik ’s middags lopen met onze hond. Die we toen nog niet hadden.

Intuïtie
Tijdens deze oefening stroomden de tranen over mijn wangen. Zoveel vraagtekens waren beantwoord en ik zag mijn toekomst zo helder voor me. Vol blijdschap ging ik terug naar huis en vertelde ik mijn verhaal aan Mark. Hij vond het  wel logisch klinken, en natuurlijk ook een beetje zweverig, maar dat kan hij wel hebben ;).

Over vijf jaar zou mijn leven er zo anders uitzien. Blijkbaar had ik dat verlangen zo sterk vastgezet dat het veel sneller kwam dan ik ooit had gedacht. Onze pup kwam in mei, mijn hele agenda werd leeg geveegd en “opeens” kwamen de klanten vanzelf naar me toe die met mij samen wilden werken. Ik kon het niet geloven. Ik had al eerder vragen gehad om als VA te werken en iedere keer zette ik die vragen zonder enige twijfel door. Ik was immers geen VA. Zo voelde ik me niet. Toch vond ik het vak steeds leuker en kwam in dit werk zoveel samen.

Alle keuzes die ik dit jaar heb gemaakt, en dat zijn er nogal wat, heb ik uiteindelijk gemaakt op basis van mijn gevoel. Wat mijn intuïtie me aangaf. Ook al kon ik het vervolgens rationeel niet verklaren, dat sterke gevoel van “nee” of “ja” was voor mij zo duidelijk en doorslaggevend dat ik daar tot nu toe iedere keer naar heb geluisterd.

Een jaar eerder heb ik niet naar deze “nee” geluisterd en tekende ik tegen beter weten in mijn tweede boekencontract. Daarna heb ik een jaar met een enorme steen in mijn buik rondgelopen. En ook nog eens al mijn vrije tijd en ook nog best veel geld geïnvesteerd in een project wat eigenlijk gedoemd was om te mislukken. Wat het uiteindelijk ook deed. Ik denk dat ik deze keer ook weer zo hard op mijn bek moest vallen om de les te leren dat ik nooit meer tegen mijn eigen gevoel in mag gaan. Hoe niet sociaal wenselijk het soms ook mag zijn. Niet te verklaren of niet uit te leggen. Nee is nee.

Focus
Van mijn eerste boek, tweede boek, twee blogs, tientallen verschillende workshops, lezingen, contacten, opdrachtgevers, werken in loondienst met diverse klanten, en de wens om als zelfstandige te weken is uiteindelijk alleen het laatste overgebleven. Het blijft soms nog onwerkelijk. Een half jaar geleden ongeveer werd de stekker uit mijn boek getrokken en heb ik zelf de workshops stopgezet. En ik had werkelijk waar geen idee waar mijn leven naartoe zou leiden. En dat is precies wat ik blijkbaar nodig had. Al dat krampachtige geplan heeft me ontzettend veel gebracht, ik heb zoveel geleerd en veel mensen mogen ontmoeten, inspirerende dingen meegemaakt. En ik heb geleerd dat met heel veel wilskracht je eigenlijk alles wel kan. Of je dat alles ook wil, dat is dan weer een mooie vervolgvraag.

Waar gaat voor mij focus eigenlijk om? Voor september werkte ik iedere dag. Ik wist dat dit nodig was om enerzijds mijn werk goed af te ronden en anderzijds mijn eigen werk goed op te bouwen. Ik bouwde mijn website en aan mijn klantenbestand. En nam bijna geen dag vrij. Ik wist waar ik het voor deed. Maar tegelijkertijd ging ik week na week achteruit in mijn gezondheid. Leuke dingen? Die stonden niet op de agenda. Het was echt een kwestie van doorbijten en hopen dat ik zou blijven staan.

Heel eerlijk? Ik heb hierin veel kruim ingeleverd en mijn energie is nog steeds niet de oude. Maar juist omdat ik me lichamelijk zo slecht heb gevoeld deze zomer weet ik dat dit ik dit nooit meer wil. Het gaat volgens mij bij focus vooral om waar je je op focust. En voor mij is dat, na wat omzwervingen, gezondheid, rust, geluk en vrijheid. En alle keuzes die ik maak toets ik nu op deze voorwaarden.

Loslaten
Wat heb ik veel losgelaten als ik het zo allemaal nog eens op een rijtje zet. Verwachtingen die ik had van mezelf. Of van hoe ik dacht dat het moest zijn. Dat ik moest zijn. Ik heb het hele enorme krampachtige doelenmeisje losgelaten. Ik voel meer rust dan ooit, en natuurlijk is het ook nog een weg van ontwikkeling. Ik heb nog zoveel te leren. In het werken voor mezelf. In het werken met mezelf. Voor nu is het even goed zo. Ik ben zo ontzettend dankbaar en blij dat ik nu al het leven mag leiden waar ik van droomde. Vanuit huis werken, samenzijn met Mark en onze hond en katten. Rust. En plezier in wat je doet en met wie. Uiteindelijk is dat waar het om gaat. Je geliefden, familie, gezondheid. Ik was het bijna weer even kwijt. In mijn honger naar het gedroomde leven. Maar nu ik hier ben wil ik vooral koesteren wat er is. En wanneer ik goed tussen mijn eigen regels door lees, dan word ik gewoon al iedere dag wakker in mijn gedroomde leven. Hoe mooi kan het zijn!

2018-09-11T14:32:20+00:00

Leave A Comment