Vertraging het nieuwe hollen?

Als je altijd onderweg bent geweest naar je grotere doel en dan ‘opeens’ op de plek van je bestemming bent aangekomen, wat dan? Sowieso heb ik nooit voorbij mijn 30e gedacht. Totdat het opeens zover is. Ik vergelijk de afgelopen periode met een spelletje wat ik vroeger vaak speelde op mijn Gameboy, Super Mario, een spelletje waarin Mario al rennend en springend allerlei obstakels moest overwinnen en als hij dat deed, al zijn kansen pakte en alle gevaren goed ontweek, dan maakte hij kans om naar het volgende level te komen. In dit spel waren er een aantal momenten dat hij op een plateau belandde en dan weer meer punten kon winnen. Het voelt een beetje alsof ik op zo’n plateau ben beland. En ik hoef even niet zo nodig naar het volgende level. Er zijn volop uitdagingen in dit level en vooral voor Mario zelf. Want waar mijn ambitie eerst vooral ging om meer en verder komen in het leven, gaat het me nu om alles uit mijn huidige situatie te halen. Te zien waar ik sta en vanuit een andere soort ambitie plannen maken. Te leven, genieten, en wat meer de diepte ingaan. 

“Welke trainingen volg je op dit moment?
Wat zijn je ambities op zakelijk gebied?
Waar wil je naartoe met je bedrijf?
Wat zijn eigenlijk jouw doelen voor 2018?
Hoe ga je opschalen?”

Dit soort vragen krijg ik regelmatig nu ik mijn eigen onderneming heb.
En ik antwoord dan eerlijk dat ik het niet zo goed weet.
Dat ik me richt op de balans tussen werken en gezondheid.
Toch hebben dit soort vragen me wel aan het denken gezet, want wat wil ik nu echt leren in 2018? Stilstaan is ook absoluut niet mijn hobby.
Ik houd van ontwikkeling en word blij van leren en groeien. En vallen en weer opstaan. Niet letterlijk ;). Dat is een ander hoofdstuk. Een heel boek zelfs. Een beetje groeipijn kan geen kwaad.
Ik wil nog beter worden in mijn vak en ga me hierin onderdompelen, maar ik wil ook leren auto rijden. Iedere week een rijles voor een groot gedeelte van 2018. De eerste heb ik achter de rug en ik heb gehuild als een baby. Zo bang was ik. Maar ik weet zeker dat het me verder gaat helpen, als mens maar ook als ondernemer. Dan zit ik nog meer aan het stuur van mijn eigen leven.

Ik weet het antwoord dus niet hoe ik ga opschalen en waar mijn bedrijf naartoe gaat. En ik zie dit als iets positiefs. Ik timmer mijn planning niet helemaal vol. Ik durf dit veel meer los te laten. Mijn ambitie is om vooral veel plezier te hebben in wat ik doe en waarde te bieden voor de mensen met wie ik mag werken. Ik ben bijna als vanzelf in dit nieuwe leven gerold. En het voelt goed. Natuurlijk brengt het ook wel een lichte zeurende twijfel met zich mee. Want hoezo weet ik deze antwoorden niet? Ik, het doelenmeisje?

“Hoe gaat het met je tweede boek?” Dit werd mij een paar weken geleden ook nog gevraagd. “Euhm….dat gaat niet meer door.” Die vraag trok me terug naar een tijd, wat nog maar een jaar geleden is feitelijk, waarin ik onderweg was naar iets waar ik me al lang niet meer prettig bij voelde. Tegelijkertijd ontvang ik nog wekelijkse mailtjes en vragen over deze periode van mijn leven.

Change your story, change your life

Mijn verhaal is veranderd en daardoor is mijn leven ook anders. Ik voel me enorm comfortabel achter de schermen bij de klanten waar ik voor mag werken in plaats van op het podium. Mijn verhaal is verteld.

Het draait allemaal om balans. Mijn nieuwe leven ontdekken. Op mijn gemakje. En dat kan inderdaad onrust geven. Rennen is zoiets herkenbaars. En de doelen die ik altijd had gaven me richting, handvatten, duiding. Nu ligt er een heleboel open, ik mag zelf kiezen.

Ook al heb ik geen idee waar dit me allemaal heen gaat brengen.
Ik weet wel dat waar ik nu ben, dat dit precies is wat ik altijd heb gehoopt en nog meer dan dat.
Dit gevoel laat ik mijn leidraad zijn.

Een willekeurige zondagmiddag en stoofvlees staat op het vuur te pruttelen. Iets waar ik jaren geen geduld (en ruimte) voor had, haal ik nu steeds meer plezier uit. Het prikkelt me en daagt me uit, die vertraging, met beleid naar de basis. Het is met recht een nieuw leven. En juist vanuit die onrust van het moeten, doorgaan, doelen afvinken, volgt wat de bedoeling is. Dat weet ik zeker. En dat stoofvlees? Dat heb ik te lang laten pruttelen waardoor het verbrandde. Dus traagheid is ook niet alles ;).

2018-09-11T14:32:20+00:00

One Comment

  1. Zo simpel is dan geluk 5 december, 2017 at 16:14 - Reply

    Alleen maar mooi toch om even stil te staan en alles uit je huidige situatie te halen. Nieuwe doelen komen vanzelf wel weer!

Leave A Comment