E-BOOK

Het valt wel, maar niet mee!

[BOEKUPDATE]

Mei 2017, de eerste druk van “Het valt wel, maar niet mee!” is uitverkocht. 1000 exemplaren hebben in de afgelopen 2 jaar hun eigenaar gevonden. Ik voel me enorm dankbaar dat mijn droom is uitgekomen. En ik hoop dat ik met mijn verhaal een klein beetje van de eenzaamheid die je kan ervaren wanneer je zoekende bent in wat je hebt, wie je bent en wat je toekomst kan betekenen, weg heb kunnen nemen. Je kunt het boek nog bestellen als e-book via onderstaande link.

Voor mij is hiermee de cirkel rond. Tien jaar geleden, in 2007, kreeg ik zelf te maken met de conversiestoornis. Een lange weg naar herstel volgde. En het heeft mijn leven op alle manieren veranderd. Ten goede. Geen twijfel over mogelijk. Toch wil ik na tien jaar de bladzijde omslaan naar nieuwe verhalen. Een afsluiting van een bijzondere periode in mijn leven en ik maak me klaar voor een nieuw begin.

#wordtvervolgd ♥

 OVER HET E-BOOK: 

‘Omdat je ver van de kliniek vandaan woont en je klachten de afgelopen tijd flink zijn toegenomen, denken wij toch aan een opname, Deborah.’ Terwijl ze dit zeggen denk ik dat ze me in de maling nemen. Ik kom al snel met een goed idee, vind ik zelf tenminste. ‘Ik kan wel twee weken vakantie opnemen voor de behandeling, zodat ik daarna weer terug kan naar mijn oude leven?’

Terwijl Deborah eerst druk bezig was met het vergeten van haar problemen, tevreden houden van haar omgeving, mannen, alcohol, hard werken en tussendoor studeren, krijgt ze hier al snel een nieuw leven voor terug, vol paniekaanvallen. Dagelijks valt ze flauw en dit past niet in haar overvolle agenda, maar hoelang valt het nog te negeren?

Deborah beschrijft in haar dagboek Het valt wel, maar niet mee! hoe ze tijdens haar studentenleven ziek wordt en met de diagnose conversiestoornis terechtkomt in de psychiatrische kliniek COLK. Hoe kan ze zichzelf staande houden in een wereld waarin alles, inclusief zijzelf, omvervalt?

E-BOOK BESTELLEN

Een persoonlijk verhaal over de zoektocht naar de oorzaak en genezing van haar onbegrepen lichamelijke klachten, ook wel bekend als een conversiestoornis. Er heerst nog veel taboe rondom de conversiestoornis, o.a. veroorzaakt door de diverse manieren waarop een conversiestoornis zich kan uiten: verlamming van de ledematen, problemen met gezicht of gehoor, algemene vermindering van de zintuiglijke waarneming en verlies van het spraakvermogen. Ook kunnen motorische stoornissen of stuipen optreden.

Omdat er geen lichamelijke oorzaak te vinden is wordt deze doelgroep vaak van het kastje naar de muur gestuurd. Met veel onbegrip, verdriet en hoge medische kosten als resultaat. Hoe langer deze klachten onbehandeld blijven, des te groter de kans is op langdurige ziekte. Meer bekendheid zorgt voor snellere diagnoses. Wanneer alle (huis)artsen weten wat een conversiestoornis is en er wordt doorverwezen naar de juiste zorg, dan is Deborah haar missie geslaagd: het doorbreken van het taboe rondom conversiestoornis. Daarom schreef ze het boek. Hierin vertelt Deborah hoe zij de conversiestoornis, met vallen en opstaan, heeft overwonnen.

Deborah de Poorter: “het begon met flauwvallen, al snel meerdere keren op een dag. Artsen konden geen oorzaak vinden en noemden mijn klachten ‘aandachttrekkerij’. Met wat zoute drop zou het wel weer overgaan. Na een lange zoektocht kreeg ik eindelijk de diagnose: een conversie- én angststoornis. Mijn lichaam zet psychische stress en trauma’s om in lichamelijke klachten. Eindelijk kon ik aan mijn herstel beginnen. Deze zoektocht en mijn eenzaamheid hierin, dit gun ik niemand. Een van de redenen waarom ik mijn boek heb geschreven.”

Testimonials

Omdat ik een super lieve nicht heb met een conversiestoornis, ben ik het boek gaan lezen. Ik vond het een zeer prettig leesbaar boek, soms grappig, soms verdrietig. Maar wat me het meest raakte was de machteloosheid. Zo ontzettend herkenbaar. Ik hoop dat mede door het boek van Deborah, iedereen met een conversiestoornis (maar vooral mijn nicht) zich gesteund voelt. Dank je wel voor dit mooie boek.
Irma
Aan het begin van mijn behandeling voor mijn conversiestoornis las ik het boek van Deborah. Ik had een paar moeilijke weken achter de rug met veel aanvallen en had de hoop eigenlijk al opgegeven. Maar door Het valt wel maar niet mee kreeg ik weer hoop. Deborah was er slecht aan toe en had nu weer een leven opgebouwd, waarom zou mij dat niet lukken? Door de dagboekverhalen van Deborah kreeg ik veel nieuwe inzichten. Deborah omschreef dingen die ze moeilijk vond, hindernissen en ik kwam tot de ontdekking dat ik daar ook last van had. Waarschijnlijk was dat bij therapie uiteindelijk ook aan het licht gekomen, maar nu kon ik er veel eerder mee aan de slag. En dat lukte ook, omdat ik eindelijk mijn ziekte ging accepteren. Na 4 jaar ontkennen dat er iets aan de hand was en roepen dat het allemaal wel mee viel kon ik door Deborah’s boek eindelijk toegeven dat ik ziek was. Door de herkenning en erkenning dat ik niet de enigste was lukte het mij eindelijk om open te staan voor hulp. Ik kan dit fijn geschreven boek dan ook aan iedereen met een conversiestoornis aanraden.
Leonie Seket, Sugarframe.nl
Ik begon het boek met aarzeling te lezen. Er was toch geen boek met een verhaal dat op de mijne zou lijken, daar was ik van overtuigd. Eenmaal begonnen met lezen kon ik niet meer stoppen. Zo herkenbaar dat je midden in je leven opeens stil wordt gezet, geen tijd wilt besteden aan problemen en daarmee je probleem juist groter wordt. Fijn om toch een boek gevonden te hebben waarin ik mij herken.
Elise
Ik hoorde van dit boek tijdens mijn opname bij Colk Gorinchem. Mooi geschreven en leest makkelijk. Wat was het een opluchting voor me dat ik niet de enige ben en dat er hoop op een beter leefbaar leven is. Het heeft me door menig moeilijk moment heen geholpen. Ook voor de mensen in mijn nabije omgeving hebben het gelezen. Het gaf hun meer inzicht in mijn problematiek. Dankjewel voor dit alles.
Manuela
Het boek leest zich heel fijn ook moest ik het af en toe opzij leggen omdat mijn herinneringen aan mijn opname weer op kwamen. Deborah schrijft heel persoonlijk en aangrijpend. Het bijzondere is hoe je tijdens haar therapie tot dat ze het Colk verlaat een verandering merkt in haar perspectief. Waar eerder alles en iedereen belangrijk was (vrienden, werk, mannen en studie) behalve haar zelf maakt Deborah op een moeilijke en lange weg toch eindelijk kennis met haar zelf. Het boek geeft perspectief en een beetje moed om hard voor zich zelf te vechten en dit geldt niet alleen voor mensen met conversie maar vrijwel iedereen met psychosomatische klachten. Zelfs is het boek geschreven uit het perspectief van Deborah geeft het toch een kijk in het leven van veel mensen die op zoektocht zijn voor een diagnose of verklaring voor hun klachten en er vervolgens aan de slag mee moeten. De rouw en het verzet na het stellen van de diagnose en de eerste moeilijke stappen te accepteren, dat je energie moet vinden om uit eigen kracht weer op de benen te komen. Externaliseren en de pillen het werk laten doen is geen optie meer. Deborah laat, door zich kwetsbaar op te stellen, ons een kijk nemen in de wereld van onverklaarbare klachten en hoe therapie ervan uit ziet.
Christin

Stay in touch? ♥